• Powered by Ajaxy
  • نویسنده :فیلمیوال
  • (1) نظر
  • تاریخ خبر۱۳۹۶/۰۷/۱۳
  • فیلمیوال: هر کس امیدوار است فیلم ترسناک موفقی بسازد که نظر منتقدین را هم جلب کند باید به‌دقت به جیمز وان توجه کند. کارگردان «اره – Saw»، «توطئه‌آمیز – Insidious» و «احضار روح – The Conjuring» سازنده‌ی بعضی از پرسودترین و تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های ترسناک دهه‌های اخیر بوده است. او هنوز هم کمابیش جایگاه خود را حفظ کرده و همین ماه گذشته از «احضار روح ۲ – The Conjuring 2» رونمایی کرد که در گیشه موفق ظاهر شد. وان در نقشِ تهیه‌کننده هم حسابی فعال است و اخیراً «خاموشی- Lights Out» دیوید ساندبرگ را تهیه کرده است. این فیلم که تولیدِ کمپانی برادران وارنر است بر اساس فیلم کوتاهی که خودِ ساندبرگ در سال ۲۰۱۳ نوشت و کارگردانی کرد ساخته شده است.

    وان در مصاحبه‌ای با ایندی‌وایر می‌گوید: «الان در جایگاهی هستم که می‌خواهم به دیگر فیلمسازان تازه‌کارِ جوان فرصتی را بدهم که وقتی خودم تازه شروع به کار کردم و اولین فیلم کوتاهم، اره، را ساختم داشتم.»

    خب، آن اصول مهمی که کارگردانان فیلم ترسناک باید با آنها سَر کنند چیست؟ در اینجا پنج تا از قوانینِ وان را درباره‌ی چگونگی ساخت یک فیلم ترسناک خوب در سال ۲۰۱۶ می‌خوانیم:

    یک. ژانر وحشت لازم نیست پرهزینه باشد.

    اگر نمی‌توانید مخاطبی را با فیلمی کم‌بودجه بترسانید، احتمالاً برای موفق شدن در ژانر وحشت با زحمت زیادی رو به رو خواهید شد. کار کردن با منابع محدود، مجبورتان می‌کند مبتکر باشید که یکی از مهارت‌های کلیدی در ژانری مثل وحشت است که به قول وان اغلب مفاهیم را بازیابی می‌کند: «آنچه به نظر من ژانر وحشت را خیلی خاص می‌کند این است که کوچکترین چیزها هم می‌توانند اثری بزرگ بیافرینند. دری که جیرجیر می‌کند می‌تواند مو به تن‌تان راست کند و خرجی هم برنمی‌دارد.»

    دو.وحشت کلاسیک را از این رو به آن رو کنید.

    یکی از تکنیک‌هایی که وان در ساخت فیلم‌هایش استفاده می‌کند برداشتن ابزار وحشت‌آفرینی کلاسیک و تغییر آن به نحوی است که با شیوه‌ی داستان‌گویی‌ای تازه و منحصر جور درآید: «در توطئه‌آمیز می‌خواستیم داستان خانه‌ای جن‌زده را تعریف کنیم که راستش داستان خانه‌ای جن‌زده نبود اصلاً. یا مثلاً در اره می‌خواستین تریلر جمع‌و‌جور ترسناکی بسازیم که منتهی میان سایر فیلم‌های ترسناک مستقل شاخص هم باشد.»

    سه. صحنه‌ای عالی طراحی کنید.

    کم گذاشتن در طراحی صحنه چیزی است که اصلاً برای وان معنی ندارد. چرا؟ صحنه‌ها اغلب نمایانگر کاراکتری اضافی در فیلم‌های ترسناک‌اند، بنابراین اگر طراحی‌شان ضعیف باشد، کل فیلم لطمه می‌خورد: «ابزار صحنه‌تان باید از آن جور چیزهایی باشد که مردم صبح روز بعدِ تماشای فیلم‌تان مدام درباره‌ش صحبت می‌کنند.

    چهار. به تماشاگران‌تان نقب بزنید.

    وان می‌گوید چشم تماشاگر امروزی از انواع و اقسام فیلم‌های ترسناک آنچنان پر است که نسبت به سال‌های پیش حسابی درباره‌ی زبان فیلم‌سازی آگاه است. به همین خاطر کارگردانان باید تماشاچی را در هر حرکت غافلگیر کنند تا توجه‌ش را از آغاز تا پایان حفظ کنند: «اگر انتظار دارند اتفاقی بیافتد، برای نابود کردنِ آن انتظار چه کار از دست‌تان برمی‌آید؟ من همیشه سعی می‌کنم راه‌هایی پیدا کنم تا برخلاف انتظار تماشاچی از این ژانر عمل کنم.

    پنج. به ترس‌های ذاتیِ انسانی توجه کنید.

    وان می‌گوید اغلب ترساندن مخاطبان با رخنه به منابع ترسِ تمام زندگی‌شان محقق می‌شود. «همه‌ی ما موقع بزرگ شدن همه جور ترسی رو تجربه کردیم که می‌شه با اشاره بهش وحشت خفته‌ای رو بیدار کرد. خاموشی دقیقاً دست روی ترس کلاسیک بیشتر مردم دست گذاشته – تاریکی. این ذکاوتِ خاموشی است.»

     

    نوشته‌ی Graham Winfrey

    برگردان خاطره کردکریمی

    

    نظرات کاربران

    1. علیرضا اقبالی می‌گه:

      واقغا عالی بود خدا بخواد من تو همین یکی دو ماه دارم فیلم ترسناکی رو بر اساس واقعیت درست میکنم
      امیدوارم که خوب بشه

    شما هم می توانید در مورد این مطلب نظر دهید.

    filmival.com

    فیلمیوال، پایگاه تخصصی اطلاع رسانی جشنواره ها و رویدادهای بین المللی سینما با تاکید ویژه بر پوشش حضور بین المللی سینمای ایران است . بانک جشنواره های فیلمیوال، دارای اطلاعات کامل بیش از ۲۰۰ جشنواره مهم جهان در پنج گروه اصلی ؛ فیلم سینمایی، فیلم مستند، فیلم کوتاه، فیلم تجربی و انیمیشن می باشد.